دانایی ، توانای ، شکوفایی

فاطمه كريم اللهى


عبدالمحمد شعرانى متولد ۲۸ مرداد ماه ۱۳۶۵ در بندر دير، در سال ۸۵ به عنوان سرباز معلم به روستاى جمال آباد كالو، روستايى در ۱۸۰ كيلومترى بوشهر و ۲۵ وكيلومترى بندر دير فرستاده شد.
او در همان روزهاى اوليه سرباز معلمى اش، اتفاقات مدرسه كوچكش را كه بيشتر از ۴ دانش آموز نداشت، در وبلاگ شخصى اش به نام «دير تش باد» نوشت و همين اتفاقات و نوشته هاى وبلاگى او باعث شد از تلويزيون براى گزارش گرفتن از اين مدرسه به روستاى جمال آباد كالو بيايند و همين گزارش در خبر ۲۰:22 شبكه ۳ كه يكى از پرمخاطب ترين بخش هاى خبرى تلويزيون ايران است پخش شد و اين امر باعث شد اين مدرسه به شهرت برسد.
عبدالمحمد شعرانى جوان ۲۱ ساله با تلاش خود توانست نظر خير مدرسه سازى براى ساخت مدرسه در اين روستا را جلب كند (كار ساخت مدرسه اين روستا به اتمام رسيده) جاده روستاى كالو آسفالت شود و با نگاه ويژه مسوولان، اين روستا به نعمت آب، برق و تلفن مجهز شود. سازمان يونسكو اين مدرسه را به عنوان كوچك ترين مدرسه دنيا به ثبت رسانيده و از عبدالمحمد شعرانى به پاس خدماتش تقدير كرده است.
عبدالمحمد شعرانى در سال ۸۶ به عنوان قهرمان اجتماعى سال ايران و در سال ۲۰۰۸ ميلادى به عنوان دومين وبلاگ نويس برتر دنيا از نگاه دويچه وله آلمان انتخاب شده است. ۱۲ ارديبهشت، روز معلم بهانه اى شد تا با اين معلم جوان و خلاق به گفت و گو بنشينيم.
از خودتان بگوييد و اينكه چطور به روستاى جمال آباد آمديد؟
من سال ۱۳۸۵ كه دانشگاه قبول شدم آموزش و پرورش اطلاعيه داده بود كه سرباز معلم جذب مى كند به همين دليل من در اين دوره ثبت نام كردم و بعد از مدتى تماس گرفتند و خبر پذيرفته شدن من را دادند. پس از گذراندن يك دوره آموزش نظامى در يزد بلافاصله يك ماه هم در مركز تربيت معلم بوشهر آموزش معلمى را ديدم. بعد از آن به روستاى جمال آباد كالو براى تدريس به عنوان سرباز معلم اعزام شدم. روستاى جمال آباد كالو زير مجموعه منطقه برد خون شهرستان دير استان بوشهر است. روزى كه ابلاغ سرباز معلمان را مى زدند به من ابلاغ شد كه به روستاى جمال آباد كالو كه دورترين روستا به منطقه بردو خون بود بروم. اول مهرماه بود كه به همراه معلم راهنما به عنوان سرباز معلم راهى روستاى جمال آباد كالو شدم. در آن زمان اين روستا مدرسه نداشت و بچه ها تا آن زمان در حسينيه روستا درس مى خواندند.
درباره شكل گيرى مدرسه جمال آباد كالو براى ما بگوييد؟
همان سال آموزش و پرورش يك خانه از روستايى ها خريده و آنجا را به مدرسه تبديل كرده بودند. من با كمك معلم راهنما اين مدرسه را تميز و براى حضور بچه ها آماده كرديم. كم كم مدرسه ما شكل گرفت. كم بودن جمعيت دانش آموزان روستا براى من خيلى جالب بود چرا كه چهار تا بيشتر دانش آموز نداشت. اتفاقاتى كه داخل مدرسه مى افتاد را من در دفترم مى نوشتم و با خود فكر مى كردم كه شايد آنها را در آينده چاپ كنم كه اين آينده خيلى دور نبود و الان كتاب من چاپ شده و نام آن را گذاشته ام «قصه كوچك ترين مدرسه دنيا».
ايده ساخت وبلاگ از كجا به سرتون زد؟
يك روز به فكرم رسيد وبلاگى براى خودم درست كنم و خاطرات و اتفاقات كارى خود را در آن منعكس كنم و اين كار را انجام دادم و در پست اول، كامران نجف زاده كه از خبرنگاران صدا و سيماست با ديدن وبلاگ من و خواندن خاطراتى كه در وبلاگم گذاشته بودم پيغام گذاشته بود كه مى خواهد بيايد و مدرسه ما را از نزديك ببيند و از آن گزارش تهيه كند.
بعد از گزارشى كه كامران نجف زاده از مدرسه ما تهيه كرد كم كم مدرسه ما معرفى شد و خيلى از روزنامه ها و مجله ها در مورد مدرسه ما مطلب نوشتند، نه به دليل تعداد محدود دانش آموز بلكه به دليل وبلاگ «دير تش باد» و خاطراتى كه از بچه ها و مدرسه در آن نوشته مى شد.
فقط جرايد و روزنامه هاى داخلى از مدرسه شما گزارش گرفتند؟
دويچه وله آلمان و سى ان ان آمريكا هم از مدرسه ما گزارش گرفتند و پخش هم شد؛ به دليل همين خيلى از مشكلات روستا مرتفع شد. قبل از اين شايد سالى يك بار مسوولى به روستا مى آمد و مى رفت اما با رسانه اى شدن اين روستا، روزانه خبرنگاران و مسوولان زيادى به روستاى جمال آباد كالو سر مى زنند. مثلا به دستور ثمره هاشمى، مشاور ارشد رئيس جمهور جاده روستا آسفالت شد و يك خير مدرسه ساز هم آمد و اينجا مدرسه ساخت. همچنين با همت مسوولان استان و شهرستان مشكلات آب و برق و تلفن روستا برطرف شد.
جديدترين خبر درباره مدرسه جمال آباد كالو چيه؟
جديدترين خبر در مورد مدرسه جمال آباد كالو اينكه بزرگ ترين بوستان دانش آموزى كشور در كنار كالو ساخته مى شود چرا كه اين روستا جاذبه گردشگرى دارد و ۱۰ تا ۲۰ متر با دريا فاصله ندارد. هم اكنون يك مستند در مورد مدرسه ما با نام «مدرسه كالو» توسط آقاى قريب زاده در حال ساخت است كه تا تابستان امسال به پايان مى رسد. نه تنها ايرانيان زيادى به روستاى جمال آباد كالو هر روزه سر مى زنند بلكه عكاسان خبرى خارجى هم به روستا و هم به كوچك ترين مدرسه سر مى زنند. يك چيز خيلى جالب اين است كه دختران روستا تا كلاس پنجم بيشتر درس نمى خوانند ولى امسال با توجه به شهرتى كه مدرسه كسب كرده است و اتفاقاتى كه افتاده باعث شد كه حميده كه دانش آموز خودم در كلاس پنجم بود امسال به راهنمايى برود و ادامه تحصيل بدهد و غير از او يكى از دختران روستا كه چهار سال پيش دانش آموز اينجا بود و نتوانسته بود ادامه تحصيل بدهد الان دارد با حميده به شهر براى ادامه تحصيل مى رود. الان بچه ها در خانه هايشان كامپيوتر دارند و من از شركتى كه عصر ها كار مى كنم براى آنها كامپيوتر اقساطى تهيه كردم. بچه ها خيلى خوب با كامپيوتر آشنا شده اند و از من هم بهتر با آن كار مى كنند.
چطور مى شود يك مدرسه كوچكى اين قدر معروف شود و مورد توجه همه در داخل و خارج كشور قرار بگيرد؟
من هميشه با خودم مى گويم خواستن توانستن است. خدايا ممنونم چرا كه من خواستم و توانستم. به اعتقاد من كار، نشد ندارد؛ من هم مى توانستم بگويم كه اين چهار دانش آموز چه باشند چه نباشند چه تاثيرى مى توانند در آينده كشور ما داشته باشند ولى من گفتم همين مدرسه كوچك مى تواند باعث سربلندى باشد. الان سايت هاى خارجى و شبكه هاى بزرگ دنيا با وجود اينكه در مورد ايران و مشكلات فرهنگى آن مى گويند در مورد مدرسه كالو گزارش تهيه مى كنند و بر اين مساله تاكيد دارند كه آموزش و پرورش ايران در دورترين منطقه هم از بحث آموزش غافل نشده است؛ يك روستاى ۳۵ نفره با چهار دانش آموز الان مدرسه دارد، وسايل آموزشى و امكانات رفاهى دارد. به نظر من كار اصلا نشد ندارد. كارى كه براى خدا باشد مى شود مدرسه كالو . شايد هم همين صميميت و پاكى زياد مردم كالو است كه به كمك ما آمده است. اين لطف خدا است كه شامل حال ما شده كه ما بنيانگذار اين كار باشيم.
معلمان ما در بحث آموزش بچه ها چه نقشى را براى داشتن آينده روشن كشور مى توانند ايفا كنند؟
معلمى را نبايد تنها به معلمى خلاصه كرد؛ متاسفانه الان كمى از منزلت معلمى كاسته شده است. بايد الان تلاش كنيم كه اين منزلت از دست رفته را به معلمان خود بازگردانيم. معلم تنها معلم نيست؛ من براى كالو تنها معلم نبودم، من براى كالو بخشدار، شهردار، فرماندار، استاندار بودم و فكر مى كنم اگر ما بتوانيم آموزش و پرورش را در كنار هم داشته باشيم موفق مى شويم. اين دو مقوله از هم جدا نيستند. چيزى كه از استاد مطهرى در كتاب ها و سخنرانى هايشان مى بينيم و مى شنويم همين است؛ جدا نبودن آموزش از پرورش. اى كاش صحبت هاى استاد مطهرى را در خصوص منزلت معلمان به عمل تبديل كنيم چرا كه انديشه هاى استاد مطهرى خود سندى راهبردى براى بحث آموزش و پرورش در كشور است.
شيرين ترين و تلخ ترين خاطره شما از دوران تدريس در اين مدرسه چيست؟
خاطره بدى كه ندارم، اما مى توانم به اين نكته اشاره كنم كه امروز همين مدرسه اى كه روزى انبار وسايل صيادى بود به انبار بمب خبرى دنيا تبديل شده است و اين بهترين و شيرين ترين خاطره من از كار با بچه هاست.
در سال تحصيلى جديد چند دانش آموز داشتيد؟
امسال سه تا دانش آموز دارم؛ حسين كلاس پنجم، پريسا كلاس سوم و مريم كلاس دوم ابتدايى است.
آيا براى ماندن شما در آموزش و پرورش از سوى مسؤولان تمهيداتى انديشيده شده است؟
قرارداد من با آموزش و پرورش تمام شده است. دوسال بود كه به عنوان سرباز معلم در اين مدرسه مشغول تدريس بودم. وزير آموزش و پرورش دستور استخدام من را دادند ولى متاسفانه تنها يك قرارداد شش ماهه از اول مهر سال ۸۷ تا ۲۹ اسفند همان سال با من بسته شد. با اين وضعيت من ديگر نمى توانم در آموزش و پرورش باشم. به اعتقاد آنها چون من دانشجو هستم نمى توانند من را استخدام كنند در صورتى كه در ديدارى كه با وزير آموزش و پرورش داشتم خودشان دستور استخدام من را دادند. اگر اين امر محقق نشود من تا پايان خرداد بيشتر اينجا نمى مانم.